"Wyrosłam jak palma w Engaddi, jak krzewy róży w Jerychu" (Syr 24,14)
W biblijnych tekstach pojawia się wzmianka o drzewie algum, znanym także jako almug lub almuggim – wyjątkowym drewnie, które zostało sprowadzone z Ofiru do Izraela dla króla Salomona (1 Krl 10 oraz 2 Krn 9). Chociaż nie jest do końca pewne, czy czym było drzewo algumowe, część badaczy i tłumaczy biblijnych twierdzi, że może odnosić się właśnie do czerwonego sandałowca - egzotycznego, aromatycznego drewna.
W Biblii czytamy, że drewno algumowe zostało wykorzystane do budowy świątyni Salomona razem z drewnem sosnowym i cedrowym, a także do produkcji instrumentów muzycznych, co świadczy o jego wysokiej wartości i znaczeniu w kulturze starożytnego Izraela. Podobnie jak drzewo sandałowe, było ono wyjątkowo cenne, trwałe i aromatyczne.
Róża od wieków fascynuje ludzi swoim zapachem, pięknem i symboliką. Uprawa uszlachetnionych róż miała miejsce już w starożytnej Persji, gdzie ogrody różane (gulistany) były dumą mieszkańców. Miłość do tych wyjątkowych kwiatów przetrwała tam do dziś. Z Persji róże trafiły do Babilonu, a później do Jerozolimy wraz z powracającymi z niewoli babilońskiej Żydami. W Izraelu naturalnie rosną cztery gatunki róż o różowo-białych kwiatach (w tym Rosa canina oraz Rosa phoenica), zdobiące zarówno górskie zbocza jak i nadbrzeżne krajobrazy.
Autorzy biblijni posługiwali się symboliką roślinną do wyrażenia duchowych prawd, czego przykładem jest deuterokanoniczna Księga Syracha, wyrażająca pochwałę mądrości poprzez przyrównanie jej do pięknej i kwitnącej róży (Syr 24:14). Podobne porównanie pojawia się także w Syr 39:13, gdzie obraz róży rozwijającej się w pobliżu życiodajnej wody służy do przedstawienia ludzi oddających cześć Bogu.
| Pojemność słoika |
120 ml |
| Waga wosku |
95 g |